Polityka o historii

Jak wyglądało życie na wsi, gdy o przyszłości często decydowały miejsce urodzenia, płeć i status społeczny? W tym odcinku wideokastu „Polityka o historii” naszą gościnią jest Antonina Tosiek, autorka książki „Przepraszam za brzydkie pismo. Pamiętniki wiejskich kobiet”, opartej na autentycznych wspomnieniach kobiet z polskiej wsi, spisywanych od lat 30. aż po koniec XX w.

To nie jest historia jednej bohaterki ani jedna polska wieś lata 50 czy polska wieś lata 70. To wielogłosowa opowieść o kobietach, które próbowały opowiedzieć o swoim życiu własnymi słowami. W ich pamiętnikach wracają marzenia o edukacji, pragnienie samodzielności, ciężka praca i wykluczenie społeczne, ale także poczucie dumy, sprawczości i walka o własne miejsce w świecie.

Rozmawiamy o tym, czym było wiejskie życie widziane z perspektywy kobiet. Dlaczego tak wiele z nich musiało rezygnować ze szkoły? Jak wyglądała codzienność w gospodarstwie, relacje rodzinne, małżeństwa i macierzyństwo? Co oznaczał awans społeczny dla dziewczyny ze wsi i dlaczego dla wielu kobiet edukacja pozostawała niespełnionym marzeniem?

Jednym z najważniejszych tematów rozmowy jest wstyd: związany z pochodzeniem, biedą, brakiem wykształcenia czy niespełnionymi aspiracjami. Antonina Tosiek pokazuje jednak, że pamiętniki nie są wyłącznie opowieścią o cierpieniu. To także świadectwo kobiecej podmiotowości i prób wyrwania się z narzuconych ról.

Rozmawiamy również o tym, jak współcześnie opowiadamy historię polskiej wsi i dlaczego uproszczone wyobrażenia o „chłopkach” często nie mają wiele wspólnego z rzeczywistością. Dzięki tym niezwykłym świadectwom życie na wsi w Polsce przestaje być anonimową historią społeczną, a staje się opowieścią o konkretnych kobietach, ich marzeniach, rozczarowaniach i codziennej walce o godność.

3 rzeczy, których dowiesz się z odcinka:
1. Dlaczego edukacja była dla wielu wiejskich kobiet największym niespełnionym marzeniem?
2. Jak wyglądało życie na polskiej wsi z perspektywy kobiet, a nie podręczników historii?
3. Dlaczego wstyd był jednym z najważniejszych doświadczeń kolejnych pokoleń kobiet ze wsi?

Oś czasu:
00:00 - Najciekawsze fragmenty
03:05 - Wstyd kobiet wiejskich: obecny mimo pokoleń
05:15 - Dlaczego wiejskie kobiety nie bały się pisać intymnych pamiętników?
07:20 - Wstyd przed biedą i marzenie o edukacji kobiet
15:50 - Lata 30. XX w. są niereprezentatywne dla całego pokolenia kobiet
23:42 - Zinternalizowana przemoc kobiet w społecznościach wiejskich
29:20 - Wstyd przed medycyną i kaprys rodzenia w szpitalach
37:05 - Jaką rolę w kulturze wstydu odgrywa Kościół?
43:55 - Wstyd zakochania się w innej kobiecie.

Czy przedwojenna polska rzeczywiście była epoką eleganckich kawiarni, postępu i wielkomiejskiego splendoru? A może obraz II Rzeczpospolitej, który znamy z filmów i seriali, niewiele ma wspólnego z rzeczywistością? W tym odcinku „Polityka o historii” gościem Agnieszki Krzemińskiej jest Kamil Janicki, autor książek „Upadłe damy II Rzeczpospolitej” oraz „Seryjni mordercy II Rzeczpospolitej” i popularny twórca kanału na Youtubie.

Kamil Janicki o historii opowiada w kontekście tego, jaka naprawdę była przedwojenna Polska i dlaczego codzienne życie w II RP często wyglądało zupełnie inaczej niż w zbiorowej pamięci. To opowieść o biedzie, przemocy, nierównościach społecznych i świecie, w którym kobiety płaciły najwyższą cenę za złamanie norm obyczajowych.

W rozmowie pojawiają się głośne sprawy kryminalne, narodziny prasy brukowej oraz historia kobiet, które trafiały na pierwsze strony gazet. Rozmawiamy o tym, dlaczego kobieta morderca budziła znacznie większe emocje niż mężczyzna oskarżony o identyczną zbrodnię. Analizujemy również fenomen pierwszego polskiego "true crime Polska" i to, jak media tworzyły sensacyjne opowieści o zbrodni.

Szczególne miejsce zajmują fabrykantki aniołków, czyli kobiety zajmujące się nielegalną „opieką” nad niemowlętami w czasach, gdy niechciana ciąża mogła oznaczać społeczną katastrofę. To historia, która pokazuje ciemną stronę emancypacji, ubóstwa i braku ochrony socjalnej w II RP.

Rozmawiamy także o tym, jak działał wymiar sprawiedliwości, czym były sądy doraźne i dlaczego niektóre morderstwa w Polsce wywoływały narodową obsesję, podczas gdy inne przechodziły niemal bez echa. To opowieść o zbrodni, hipokryzji i społeczeństwie, które często surowiej oceniało kobiety niż samych sprawców przemocy.

Ten odcinek pokazuje, że historia II Rzeczypospolitej to nie tylko bale, modernizacja i wielka polityka, ale także świat biedy, sensacji i ludzkiej desperacji.

Jak wyglądało życie żydowskich mieszkańców Podhala przed II wojną światową i dlaczego po wojnie nie pozostał po nim niemal żaden ślad? Jak zniknął żydowski Nowy Targ? Dlaczego Zagłada i antysemityzm na Podhalu nie były wcześniej widoczne?

W tym odcinku wideokastu „Polityka o historii” gościnią Marcina Zaremby jest Karolina Panz, laureatka Nagrody Historycznej POLITYKI im. Mariana Turskiego za książkę „Chciałabym opowiedzieć, jak zginęło miasto. Zagłada żydowskich mieszkańców Nowego Targu”.

To opowieść o świecie, który przez stulecia współtworzyli Żydzi w Polsce i Polacy. Zaglądamy do historii Nowego Targu, gdzie przed wojną społeczność żydowska stanowiła blisko jedną piątą mieszkańców. Żydzi przed wojną nie żyli tu w odrębnej dzielnicy, mieszkali obok polskich sąsiadów, chodzili do tych samych szkół, uprawiali sport i współtworzyli lokalną kulturę. To dlatego historia tego miasta pozwala lepiej zrozumieć, jak żyli Żydzi w przedwojennej Polsce.

Rozmawiamy o tym, jak wyglądała historia Żydów w Polsce, jak w latach 30. narastał antysemityzm w Polsce oraz jak zmieniały się relacje między sąsiadami. W jednej z opowieści występuje też Włodzimierz Lenin, który przed rewolucją korzystał z pomocy żydowskiego kupca z Nowego Targu.

Centralnym tematem odcinka pozostaje jednak okupacja niemiecka w Polsce i zagłada europejskich Żydów. Dr Karolina Panz objaśnia, jak przebiegało niszczenie żydowskiej społeczności miasta, dlaczego w Nowym Targu nie powstało zamknięte getto i co to oznaczało dla relacji między Polakami a Żydami. To także rozmowa o pamięci, odpowiedzialności i losach ludzi, którzy przez pokolenia współtworzyli codzienność w Nowym Targu, a następnie niemal całkowicie zniknęli z jego krajobrazu.

To poruszająca opowieść o Żydach w Polsce, utraconym świecie i o tym, jak mikrohistoria jednego miasta pozwala lepiej zrozumieć największą tragedię XX wieku.

Partnerem Głównym Nagród Historycznych POLITYKI im. Mariana Turskiego jest ENEA.

3 rzeczy, których dowiesz się z odcinka:
1. Jak wyglądało życie Żydów w Nowym Targu przed II wojną światową?
2. Dlaczego antysemityzm w Polsce narastał jeszcze przed okupacją niemiecką?
3. Jak przebiegała Zagłada żydowskich mieszkańców miasta, w którym nie było getta?

Jak wyglądało życie kobiet na polskich dworach i jaką rolę tak naprawdę odegrały polskie królowe? W tym odcinku wideokastu „Polityka o historii” rozmawiamy o kobietach z dynastii Piastów i Jagiellonów: ich małżeństwach, porodach, wpływach politycznych i miejscu, jakie zajmowały w świecie zdominowanym przez mężczyzn.

Gościniami odcinka są prof. Bożena Czwojdrak oraz dr Agnieszka Pawłowska-Kubik. Świat długo traktował małżeństwo przede wszystkim jako narzędzie polityki dynastycznej. Kobiety wydawano za mąż już jako nastolatki, a podstawowym zadaniem królowych było rodzenie następców tronu i budowanie sojuszy między dynastiami.

W rozmowie pojawiają się postaci takie jak Anna Jagiellonka, Jadwiga Andegaweńska oraz ich mężowie: Władysław Jagiełło czy Stefan Batory. Rozmawiamy o tym, jak wyglądały relacje na dworze, czy żony Władysława Jagiełły były w nim zakochane. To także rozmowa o romansach, nieślubnych dzieciach, seksualności i plotkach na królewskich dworach. Czy Stefan Batory rzeczywiście unikał kobiet? Jaką pozycję miała Bona Sforza i dlaczego relacje między królowymi a ich synowymi były często napięte?

Wyjaśniamy również, jak kobiety korony jagiellońskiej wpływały na politykę i kulturę oraz dlaczego ich rzeczywista historia jest znacznie bardziej skomplikowana niż szkolne wyobrażenia o życiu na dworze. Wreszcie: dlaczego połóg i kolejne ciąże stanowiły jedno z największych zagrożeń dla życia kobiet.

Rozmowa z prof. Czwojdrak i dr Pawłowską-Kubik to opowieść o władzy, macierzyństwie, religii i polityce dynastycznej w czasach, gdy królowe miały ogromne znaczenie dla państwa, ale bardzo ograniczoną kontrolę nad własnym losem.

3 rzeczy, których dowiesz się z odcinka:
1. Jak wyglądało małżeństwo i życie seksualne polskich królowych?
2. Jak wyglądały romanse, plotki i konflikty na królewskich dworach?
3. Jak Anna Jagiellonka, Jadwiga i Bona Sforza wpływały na politykę i władzę?

Dlaczego część młodego pokolenia w Polsce lat 30. zaczęła fascynować się nacjonalizmem, przemocą i wizją państwa etnicznie jednorodnego? W tym odcinku wideokastu „Polityka o historii” wyjaśniamy, jak wyglądała radykalizacja polityki w II Rzeczpospolitej i dlaczego polskie uniwersytety stały się jednym z głównych miejsc narodzin nowoczesnego radykalizmu.

Naszą gościnią jest dr Izabela Mrzygłód, laureatka Nagrody Historycznej im. Mariana Turskiego za książkę „Uniwersytety w cieniu kryzysu. Nacjonalistyczna radykalizacja studentów Warszawy i Wiednia w okresie międzywojennym”. Punktem wyjścia do rozmowy jest pobicie historyka Marcelego Handelsmana przez studentów związanych z ruchem narodowym na Uniwersytecie Warszawskim w 1934 r. To pokazało, jak bardzo przemoc weszła do życia akademickiego.

Rozmawiamy o tym, czym był i jak działał Obóz Narodowo Radykalny oraz dlaczego ONR polska i Obóz Wielkiej Polski zdobywały wpływy wśród studentów i młodej inteligencji. Analizujemy skutki wojny polsko-bolszewickiej, mówimy o kryzysie demokracji, zamachu majowym i rozczarowaniu młodych Polaków. Dla wielu młodych niepodległa Polska okazała się państwem słabym, podzielonym i niespełniającym ich oczekiwań.

W rozmowie ponadto: antysemityzm, przemoc polityczna i marzenia o nowym narodowym porządku. Dlaczego państwo tolerowało zamieszki na uczelniach? Kim byli młodzi działacze związani z ruchem narodowym i ludowym, dlaczego wtedy rozwijały się prawicowe partie? I dlaczego radykalizm tak silnie przyciągał młodzież z inteligenckich i dobrze sytuowanych rodzin?

To opowieść o tym, jak kryzys demokracji i poczucie rozczarowania polityką mogą stopniowo przesuwać społeczeństwo w stronę radykalnych ideologii i przemocy.

3 rzeczy, których dowiesz się z odcinka:
1. Dlaczego polscy studenci radykalizowali się w latach 30.
2. Jak ONR i ruch narodowy zdobywały wpływy na uczelniach
3. Dlaczego przemoc polityczna stała się częścią życia II RP.

Oś czasu:
00:00 - Najciekawsze fragmenty
02:41 - Pobicie dziekana na Uniwersytecie Warszawskim: przygrywka do przemocy lat 30. XX w.
07:30 - Początki radykalizacji w Polsce i za granicą
14:05 - Żydzi: osoby drugiej kategorii?
20:10 - Umacnianie ONR: z czego się wzięło?
27:30 - Narastanie przemocy na uniwersytetach: na czym polegało rok po roku?
34:35 - Dlaczego państwo nie interweniowało w trakcie zamieszek?
42:11 - Kapitulacja władz uniwersyteckich.