Μέρες- Γιώργος Σεφέρης

Νέος στο Λονδίνο του μεσοπολέμου, ο Σεφέρης ανακαλύπτει με έξαψη και πάθος τη μουσική του Μπετόβεν και του Μπαχ-
Ποιηματα διαβάζουν, η Αγλαΐα Παππά και ο Μιχαήλ Μαρμαρινός

Αηδόνι ντροπαλό, σύ που δωρίζεις τη μυστική δροσιά του δάσουςΜπαχ, Ντεμπυσύ, Στραβίνσκι... Ο Σεφέρης μιλά για τους συνθέτες που τον δίδαξαν όσο κανείς και τίποτα άλλο, να δίνει ρυθμό στις λέξεις, μεταμορφώνοντάς τις και αυτές σε μουσική.
Ποιήματά του διαβάζουν: Μιχαήλ Μαρμαρινός, Αγλαΐα Παππά
Επιμέλεια: Στάθης Τσαγκαρουσιάνος
Χορηγία: ΔΕΗ

Πριν προλάβει να χαρεί την επιστροφή του στην Αθήνα, ο Σεφέρης παρακολουθεί από το παράθυρό του της οδού Κυδαθηναίων το ξέσπασμα των Δεκεμβριανών, γίνεται ο εξ απορρήτων του αντιβασιλέα Δαμασκηνού και ζει τα πιο αγωνιώδη και παράξενα Χριστούγεννα της ζωής του. Διαβάζουν ποιήματα του Σεφέρη: ο σκηνοθέτης Μιχαήλ Μαρμαρινός και η ηθοποιός Αγλαΐα Παππά. Ακούγεται ο Τ.S.Eliot να διαβάζει ένα απόσπασμα από τα Τέσσερα κουαρτέτα .

Οι στιγμές λίγο πριν την αναγγελία του βραβείου Νόμπελ στην Αθήνα, ο μοναχικός θρίαμβός του και ο φθόνος των ομοτέχνων του, οι λαμπρές στιγμές στην Στοκχόλμη και η συνάντησή του με τον Ίνγκμαρ Μπέργκμαν. Οι συναρπαστικές στιγμές της κορυφαίας αναγνώρισης του Έλληνα ποιητή μέσα από σπάνια ντοκουμέντα.

Το 1962 ο ποιητής επιστρέφει οριστικά στην Ελλάδα, κουρασμένος ψυχικά και σωματικά από την Πρεσβεία του Λονδίνου, και ενώ περιμένει να ολοκληρωθεί το σπίτι του στην Οδό Άγρας, παραθερίζει στα Καμμένα Βούρλα κάνοντας μια ενδοσκόπηση ολόκληρης της ζωής του. Είναι στα 62 του χρόνια και αισθάνεται μέσα του το απόλυτο κενό. «Ο ποιητής, ένα κενό».